L’Anatra

Nadat we met onze zaak in Den Bosch gestopt waren, zijn we opnieuw gestart in Breda. Dat was in 1994 en we hebben toen voor de naam L’Anatra gekozen. Deze naam klinkt niet alleen mooi, maar er zitten ook nog speciale betekenissen voor ons aan.

Schrijf een recensie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Verplichte velden zijn gemarkeerd met *

Haagdijk 9
Breda 4811 TN NB NL
Routebeschrijving

Openingstijden

Maandag: Gesloten Dinsdag: 16.00 tot 22.00 uur Woensdag: 16.00 tot 22.00 uur Donderdag : 16.00 tot 22.00 uur Vrijdag: 16.00 tot 22.00 uur Zaterdag: 16.00 tot 22.00 uur Zondag: 16.00 tot 22.00 uur

Restaurant beschrijving

Nadat we met onze zaak in Den Bosch gestopt waren, zijn we opnieuw gestart in Breda. Dat was in 1994 en we hebben toen voor de naam L’Anatra gekozen. Deze naam klinkt niet alleen mooi, maar er zitten ook nog speciale betekenissen voor ons aan.

Wij komen uit een deel van Turkije waar veel eenden leven. Onze grootvader ging dan ook vaak op eendenjacht, al ving hij eigenlijk nooit wat. In een van de talrijke theehuizen kon hij dan zijn sterke verhalen vertellen en uitleggen waarom er weer geen eend op het menu stond. De anderen in zo’n theehuis moesten altijd lachen om zijn mislukte pogingen en zeiden dan dat hij beter kon gaan vissen. Op zekere dag was hij het plagen zo beu, dat hij echt een eend ging vangen. Vol trots toonde hij daarna het eendje aan de aanwezigen in het theehuis.

L’anatra, l’anatra riepen ze naar hem en vanaf dat moment had hij de bijnaam L’Anatra, eend. Nu is ook meteen duidelijk waarom er een eend staat afgebeeld op ons mooie logo. Na al die jaren vinden we die anekdote nog steeds aardig en onze bijnaam in de Turkse gemeenschap is ook L’Anatra gebleven. Het is zelfs zo sterk dat ze ons in Turkije alleen maar met die bijnaam kennen: wij zijn Nederlanders de Eend.

Voordat mijn vader naar Nederland kwam heette hij Schoenmaker de Eend. En de kinderen noemen ze in ons geboorteland de kleine Hollandse Eendjes. Een neef in Duitsland heet vervolgens Duitser de Eend en u mag het beroep van een oom chauffeur de Eend raden.Het is in Turkije normaal om mensen een bijnaam te geven en daaraan gekoppeld het beroep wat ze uitoefenen. En zo heeft onze familie dus heel wat eenden die allemaal weer tot en bepaald gezin behoren. Wij hopen dat deze traditie zich nog jaren voortzet, want het geeft extra kleur aan het dagelijkse leven.